Z Rosją. I Przyczyny. a) Rosja chce zdobyć dostęp nad Bałtykiem, a Pol. Musi utrzymać pory poza Gdańskiem. b) Zajęcie dużej cz. Inflant przez Iwana IV Groźnego (Rosję) w XVI w. c) „Zbieranie ziem ruskich”. II Skutki. a) Polska bardzo osłabiona oraz utraciła znaczenie międzynarodowe. b) Rosja wyrosła na mocarstwo, uzyskała Liczba wyników dla zapytania 'klasa 6 test polska w 18 wieku': 10000+. Wojny w XVII wieku Sortowanie według grup. wg Olap28. Klasa 6 Historia walki w XVII wieku. przywódcy walk w XVI/XVII wieku Połącz w pary. wg Olap28. Klasa 6 Historia walki w XVII wieku. Przyczyny wojen ze Szwecją w XVII wieku O rety! Klasa 6 Historia. Państwa, z którymi Rzeczpospolita toczyła wojny w XVII wieku Anagram. wg Kiczorowskaagni. Przyczyny i skutki wojen z Turcją Sortowanie według grup. wg Alicjalisiecka2. Klasa 6 Historia. Wojny w XVII wieku Sortowanie według grup. wg Trilka. Klasa 6. Klasa 6 Historia. Rzeczpospolita w XVI wieku Rysunek z opisami. wg Centrumszkolend2. Wojny Polski z Rosją w XVI i XVII wieku Odkryj karty. wg Beatawojcik1. Klasa 6 Historia Polski. Gospodarka Rzeczypospolitej w 16 Wieku Test. wg Moscicki. Klasa 6 Historia. W maju 1853 roku car Mikołaj I postawił ultimatum tureckiemu sułtanowi Abdülmecidowi I. Żądał, aby Turcja stała się protektoratem Rosji. W razie nieprzyjęcia warunków groził wojną. Car był pewny swego. Okazało się jednak, że Osmanów wsparły Anglia i Francja. Trwająca do 1856 roku wojna krymska przerodziła się w największą katastrofę dla Rosji od czasów wielkiej […] Zygmunt III Waza – panowanie, rodzina, polityka, wojny, śmierć. aktualizacja: 01.11.2023. autor: Aleksandra Drążek. 4,8 /5. Zygmunt III Waza urodził się 20 czerwca 1566 r. jako więzień w szwedzkim zamku Gripsholm. Zmarł 30 kwietnia 1632 r. w Warszawie jako król polski, wielki książę litewski i tytularny król Szwecji. . August II Mocny (1697-1706 i 1709 – 1733) – król Polski; przydomek „Mocny” zawdzięczał ogromnej sile fizycznej, by zostać królem Polski zmienił wyznanie na katolickie August III (1733 – 1763) – syn Augusta II Mocnego, król Polski 1700 – 1721 – wojna północna – konflikt między Rzeczpospolitą (Polska i Litwa) a Rosją, Szwecją i wojskami saskimi 1704 rok – szlachta wybrała nowego króla Polski - Stanisława Leszczyńskiego 1709 rok – bitwa pod Połtawą na Ukrainie; starcie podczas bitwy północnej między Szwecją, a Rosją. Armia szwedzka została rozbita. Powrót Augusta II Mocnego na tron polski. 1717 rok – sejm Niemy (trwał jeden dzień); Król i szlachta pod naciskiem wojsk rosyjskich, które wkroczyły na teren Rzeczpospolitej zostali zmuszeni do zawarcia ugody. Sejm Niemy przeprowadził połowiczne reformy: - wprowadzenie podatków na zawodową armię Rzeczpospolitej - stan armii miał wynosić maksymalnie 24 tys. żołnierzy 1732 r. – zawarcie porozumienia zwane traktatem trzech czarnych orłów (Austria, Prusy, Rosja). Państwa zobowiązały się poprzeć wspólnego kandydata Augusta III z dynastii Wettinów podczas elekcji oraz w razie potrzeby interweniować zbrojnie 1733 r. - po śmierci Augusta II, szlachta ponownie wybiera Stanisława Leszczyńskiego na króla; Stanisław Leszczyński dwa razy tracił tron i uciekał z kraju Anarchia – bezrząd, samowola W XVIII wieku ukazały się pisma polityczne nawołujące do reform: - Stanisław Leszczyński Głos wolny wolność ubezpieczający - Ksiądz Stanisław Konarski (założyciel szkoły dla młodzieży – Collegium Nobilium) O skutecznym rad sposobie Wettinowie - dynastia niemiecka wywodząca się z dzisiejszej Saksonii PRZYKŁADY INGERENCJI SĄSIADÓW W SPRAWY POLSKI ZA PANOWANIA DYNASTII WETTINÓW Wojna północna i sejm Niemy stały się okresem, gdzie Rzeczpospolita była uzależniona od Rosji. W sprawy Polski zaczęły ingerować też Prusy i Austria Żeby w Rzeczpospolitej nie przeprowadzono dalszych reform Prusy i Austria zawarły sojusz z Rosją. (traktat trzech czarnych orłów) OKOLICZNOŚCI, W JAKICH NA TRONIE POLSKIM ZASIEDLI AUGUST II MOCNY I AUGUST III SAS August II Mocny – król elekcyjny, który objął tron po swoim zmarłym bracie. Rosjanie przekupili część szlachty, która poparła Augusta II. August III Sas – po śmierci Augusta II, szlachta ponownie wybrała Stanisława Leszczyńskiego na króla. Ale część była po stronie Augusta III. Konflikt wśród szlachty zapoczątkował wojnę domową, w którą włączyły się też inne państwa. Po jednej stronie (za Stanisławem Leszczyńskim) stała Francja i Hiszpania Po drugiej stronie (za Augustem III) była Austria i Rosja. Wojna zakończyła się wygnaniem Leszczyńskiego, a August III zasiadł na tronie. DWA PRZYKŁADY INGERENCJI ROSJI W SPRAWY POLSKIE ZA PANOWANIA DYNASTII WETTINÓW - Wojna północna (wojna Rosji ze Szwecją; celem Rosji było zdobycie panowania nad Bałtykiem). - Sejm Niemy (Król i szlachta pod naciskiem wojsk rosyjskich zostali zmuszeni do zawarcia ugody). JAKI CEL MIAŁO POROZUMIENIE MIĘDZY ROSJĄ A PRUSAMI (traktat z 1720 r.)? Zarówno car Rosji jak i władca Prus nie chcieli żeby w Rzeczpospolitej zaszły kolejne zmiany (reformy). Chcieli żeby było tak jak jest. Byli w stanie przeciwstawić się zarówno słownie jak i czynem, gdyby król Polski chciał nowych reform. DLACZEGO SĄSIADOM (ROSJA I PRUSY) ZALEŻAŁO NA ZATRZYMANIU ZMIAN W POLSCE? Rosja z Prusami zawarły sojusz w Poczdamie i chciały zachować dotychczasowy ustrój, ponieważ mogły ingerować w sprawy Rzeczpospolitej. SKĄD POCHODZI POWIEDZENIE „OD SASA DO LASA”? Król August II i III wywodzili się z dynastii panującej w Saksonii, określani byli jako Sasi, później szlachta wybrała Stanisława Leszczyńskiego na króla i Stanisław August zrzekł się polskiej korony. Po klęsce w bitwie pod Połtawą Leszczyński musiał uciekać z kraju i August II ponownie odzyskał władzę. Po śmierci Augusta II, szlachta wybrała ponownie Stanisława Leszczyńskiego na króla, ale była też część wyborców, która popierała Augusta III (syna Augusta II). SKĄD POCHODZI POWIEDZENIE „ZA KRÓLA SASA JEDZ, PIJ POPUSZCZAJ PASA”? August III Sas był obdarzany przydomkiem „gruby” z powodu swojej tuszy. Królowie z dynastii Sasów za czasów panowania w Rzeczpospolitej prowadzili beztroski i wystawny tryb życia. ROZWÓJ KULTURY I NAUKI ZA CZASÓW DYNASTII SASKIEJ - pojawiły się pierwsze drukowane czasopisma naukowe wyrażające oświeceniowe idee; - przybywali artyści na ziemie Polski i Litwy; - rozwijały się miasta magnackie - rozbudowano Warszawę (wzniesiono nową rezydencję królewską – Pałac Saski; w Ogrodzie Saskim wybudowano pierwszy teatr operowy; w Warszawie wybudowano pierwszą bibliotekę publiczną). OSTATNIA WOLNA ELEKCJA - I ROZBIÓR POLSKI 1764 r. - po śmierci Augusta III królem Polski zostaje Stanisław Poniatowski Familia – stronnictwo polityczne, czyli grupa ludzi o podobnych poglądach politycznych, walcząca o wspólne cele Reformy Stanisława Augusta: - wprowadzono zasadę głosowania większością nad ustawami - uchwalono cło generalne (obejmowało również szlachtę i duchowieństwo) - Stanisław August założył Szkołę Rycerską w Warszawie (kształcili się tam przyszli oficerowie, prawnicy, kandydaci na wyższych urzędników państwowych) Jakich przedmiotów nauczano w Szkole Rycerskiej? - przedmiotów humanistycznych; - wojskowości; - inżynierii; - prawa; - matematyki; - języków obcych; - dobrych manier; - tańca. Prawa kardynalne – uchwała o nienaruszalności narzucona przez Katarzynę II, obejmowała wolną elekcję, prawo wypowiadania królowi posłuszeństwa i liberum veto oraz takie same prawa dla protestantów i prawosławnych jakie mieli katolicy Konfederacja barska (1768) – zawiązana przez grupę szlachty, która broniła katolickiej wiary i wolności, a która wrogo była nastawiona do Rosji i króla. Dowódcą był Kazimierz Pułaski. Konfederaci nosili czapki zwane konfederatkami, a na piersi mieli medaliony w kształcie tarczy ozdobione motywami religijnymi (ryngrafy). Jednym z uczestników konfederacji barskiej był Tadeusz Rejtan. 1768 – 1772 – wojna domowa, w której konfederaci walczyli z wojskami królewskimi i armią rosyjską 1772 rok – na mocy traktat pomiędzy Prusami, Austrią i Rosją dokonano I rozbioru Rzeczypospolitej (Rzeczpospolita utraciła 30% obszaru państwa) Dlaczego w wielu miastach są szkoły i ulice noszące imię Tadeusza Rejtana? Tadeusz Rejtan był uczestnikiem konfederacji Barskiej. Starał się nie dopuścić do podjęcia uchwały, która zatwierdzała rozbiór Polski. Na znak protestu rzucił się pod nogi wychodzących z Sali posłów. Wyjście posłów oznaczało zgodę na rozbiór. Jakie były powody zawiązania konfederacji barskiej? Sytuacja polityczna Polski związana z wpływami innych państw Rosji i Prus. Szlachta była wrogo nastawiona do króla Stanisława Poniatowskiego, którego na tronie obsadzili Katarzyna II i Fryderyk II. Jakie cele chcieli osiągnąć członkowie konfederacji barskiej? Chcieli obalić rządy Stanisława Augusta i wprowadzić na tron dynastię Wettinów oraz, chcieli znieś ustawy narzucone przez Rosję. REFORMY STANISŁAWOWSKIE Po I rozbiorze z poparciem Rosji dokonano reform: - powołano Komisję Edukacji Narodowej (1773 r.), czyli ministerstwo oświaty, która założyła Towarzystwo Ksiąg Elementarnych (wydawało nowoczesne podręczniki szkolne) - reforma szkolnictwa (odnowiono dwa uniwersytety – w Krakowie i Wilnie) - utworzono szkoły podstawowe (przy parafiach) i szkoły średnie (lekcje w języku polskim a nie łacinie) - powołanie Rady Nieustającej (pierwszy rząd) Rada Nieustająca (pierwsza w dziejach Polski władza wykonawcza odpowiedzialna przed sejmem: - najwyższy organ władzy wykonawczej; - na jej czele stał król; - podzielona na pięć departamentów stanowiących rodzaj ministerstw: spraw zagranicznych, sprawiedliwości, skarbu państwa, wojska, policji; - duży wpływ mieli jej członkowie opłacani przez Rosję. Działania, które podjęto za rządów Stanisława Augusta Poniatowskiego, aby podnieść poziom edukacji w Polsce: - Powołano Komisję Edukacji Narodowej – instytucję nadzorującą oświatę; - Hugo Kołłątaj zreformował w duchu oświeceniowym Akademię Krakowską; - Członkowie KEN przeprowadzili gruntowną reformę szkolnictwa (uczelnie wyższe, szkoły podstawowe i średnie zasilono z funduszy rozwiązanego przez papieża zakonu jezuitów; - odnowiono uniwersytet w Krakowie i Wilnie; - utworzono nowe typy szkół – szkoły podstawowe działające przy parafiach i szkoły średnie; - Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych wydawało nowoczesne podręczniki. Jakie zmiany dotyczące gospodarki zaszły w Polsce stanisławowskiej? - aby uporządkować nadszarpnięte finanse państwa, zaczęto ściągać podatki; - ograniczono chłopską pańszczyznę, musieli oni płacić regularny czynsz; - król, magnaci i zamożni mieszczanie zakładali prywatne manufaktury; - rozbudowano sieci wodociągów i kanałów; - wytyczano nowe ulice; - podniesiono stan czystości w miastach; - wybudowano wiele kościołów, pałaców, i innych budynków w stylu klasycystycznym; - założono Teatr Narodowy; - powstały Łazienki Królewskie; - odcięcie Rzeczpospolitej od portu w Gdańsku utrudniło polską wymianę handlową. Co zawdzięczamy Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu? - rozwój szczególnie Warszawy (wybudowano nowe budowle: kościoły, pałace, i inne budynki w stylu klasycystycznym); - wybudowano ewangelicko-augsburski kościół Świętej Trójcy w Warszawie (przykład architektury epoki stanisławowskiej i świadectwo tolerancyjnej polityki wyznaniowej króla); - został założony Teatr Narodowy przez Wojciecha Bogusławskiego - urządzone zostało wnętrze Zamku Królewskiego przez króla - wybudowano Łazienki Królewskie z pałacem Na Wyspie (styl klasycystyczny) - król urządzał obiady czwartkowe w Zamku Królewskim i w Łazienkach, gdzie gromadzili się wybitni artyści np. Ignacy Krasicki, Hugo Kołłątaj, Wojciech Bogusławski Styl klasycystyczny: - okrągłe okna - kolumny - zdobienia Przerażający scenariusz wydarzeń w Europie - generał NATO ostrzega! Najlepsza książka o konflikcie supermocarstw od czasu Polowania na Czerwony Październik Toma Clancy`ego. Cieszcie się tą barwną lekturą. I bardzo się bójcie - to rzeczywiście może się wydarzyć w ten sposób. - Robert Fox, `Evening Standard` Lektura obowiązkowa. (...) Ostrzeżenia Shirreffa - pod pozorem literackiej fikcji - są dobrze uzasadnione. -generał Wesley K. Clark, Siły Lądowe Stanów Zjednoczonych, były dowódca Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO w Europie Powieść 2017: Wojna z Rosją jest wizją bardzo bliskiej przyszłości, która może się spełnić, jeśli nie zrozumiemy zagrożeń stwarzanych przez obecnego prezydenta Rosji. Napisana przez oficera do niedawna zajmującego wysokie stanowiska w hierarchii NATO i oparta na przebiegu gier wojennych prowadzonych przez natowskie sztaby, pokazuje, jak zaniechanie pewnych działań może doprowadzić do kolejnej wojny w Europie. Prognozy Richarda Shirreffa: - Rosja zaatakuje kraje bałtyckie w 2017 roku. - Używając szantażu nuklearnego, powstrzyma państwa zachodnie przed interwencją. - Wiara Zachodu w broń jądrową jako gwarancję pokoju okaże się kosztowną iluzją. - Wahanie NATO doprowadzi nieomal do katastrofy, a pełna mobilizacja sił Sojuszu nastąpi dopiero w ostatniej chwili, gdy alternatywą będzie zupełna klęska. - Demokratyczny porządek świata zachodniego, ustanowiony po drugiej wojnie światowej i powszechnie uważany za coś trwałego, zostanie zagrożony. Jak stwierdził Lew Trocki: `Możesz nie interesować się wojną, ale wojna interesuje się tobą`. Indeks 524549 Numer EAN 9788380620834 Rok wydania 2016 Liczba stron 448 Oprawa oprawa broszurowa dostępność 10 dni Format cm Identyfikator 89095 Wojna siedmioletnia był kontynentalnym etapem zmagań pomiędzy państwami europejskimi rywalizującym na terenie Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Do 1748 r. zmagania toczyły się głownie na tym kontynencie. Po tym okresie przeniosły się także od Europy. W 1755 r. kolonialny konflikt stał się zarzewiem wojny europejskiej. Na terenie Stanów Zjednoczonych starły się siły Anglii i Francji. Francuzi nie kwapili się jednak do generalnej rozprawy. Rząd brytyjski wydał rozkaz zatrzymywania wszystkich francuskich statków handlowych, płynących do USA. Francja na to posunięcie odpowiedziała ultimatum, a 18 maja 1756 r. nastąpiło oficjalne wypowiedzenie wojny. Wojna rozpoczęła się niepomyślnie dla Anglików, bowiem Francuzi niespodziewanym atakiem zdobyli Minorkę, kluczową brytyjska bazę na Morzu Śródziemnym. W obliczu konfliktu oba państwa przystąpiły do rozbudowy posiadanych flot, oraz do poszukiwania sojuszników na terenie Europy. W Europie po 1748 r., czyli po zakończeniu wojny o sukcesję austriacką, utrzymywał się układ sojuszy z tego okresu, który łączył Wielką Brytanię z Hanowerem, Holandią, Austrią i Rosją, a po drugiej stronie stawiał sojusz Francji z Hiszpanią i Prusami oraz z Turcją. Okazać się jednak miało w przyszłości, że o zasadniczym zwrocie w europejskim konflikcie zadecydują Austria i Prusy. Władcy obu wymienionych państw – Fryderyk II (Prusy) i Maria Teresa (Austria) wykorzystali okres pokoju do wzmocnienia wewnętrznego swoich państw, oraz do przeprowadzenia reform w duchu oświeconego absolutyzmu. Oba państwa od lat rywalizowały o Śląsk. Odzyskanie tych ziem oraz rozbicie Prus stało się naczelną zasadą polityki państwa austriackiego. Od 1753 r. polityką Austrii kierował znakomity dyplomata kanclerz Kaunitz. Austria w swoich zamierzeniach miała sprzymierzeńca w osobie cesarzowej Rosji – Elżbiety, która była poróżniona z Prusami w sprawie Szwecji i Polski. Celem Rosji był także podbój Prus Wschodnich. Obie cesarzowe planowały więc rozbiór Prus, jednak aby móc tego dokonać, Kaunitz uważał iż potrzebny jest udział w tym procesie jeszcze jednego państwa, a mianowicie Francji. W stosunkach pomiędzy Francją i Austrią dominował jednak odwieczny antagonizm. Próby zbliżenia pomiędzy tymi dwoma państwami zapoczątkowano już za panowania Ludwika XIV. Szczególne zasługi na tym polu przyniosła dalekowzroczna i rozumna polityka austriackiego kanclerza. Zdawał on sobie sprawę, że interesy Austrii koncentrują się na terenie Europy Środkowej, że większe znaczenia ma dla Austrii Śląsk, niż Belgia, którą można przecież odstąpić Francji. Polityka Kaunitza długo nie znajdowała zrozumienia u francuskich władców, którzy pozostawali wierni sojuszowi z Prusami. Władca Prus – Fryderyk II, mimo zaboru Śląska, rządził w połowie XVIII wieku wciąż niewielkim i rozczłonkowanym państwem. Nie zaprzestał jednak bynajmniej marzeń o podbojach terytorialnych. W Testamencie politycznym, wydanym w 1752 r. za główne cele pruskiej polityki uznał: zabór Saksonii, Prus Królewskich oraz resztki pozostającego jeszcze w szwedzkich rękach – Pomorza. Fryderyk II spodziewał się przy realizacji założeń swojej polityki, wojny z Austrią, obawiał się także i Rosji. Dlatego też zakładał współdziałanie z Francją w ramach sojuszu łączącego państwa, oraz w przyszłości współpracy także i z Rosją. Anglia, przystępując do wojny chciała sprawdzić stałość zawartych niegdyś sojuszy politycznych. Po rozmowach jednak z przedstawicielami Austrii okazało się, że żądania stawiane przez stronę angielską są dla Austrii zbyt wygórowane. W tej sytuacji kanclerz Kaunitz zaczął dążyć do zawarcia porozumienia z Francją. Dyplomaci angielscy rozpoczęli rozmowy ze stroną rosyjską oraz z pruską. Rokowania zakończyły się podpisaniem porozumień z obu wymienionym państwami przez stronę angielską. Francja widząc wiarołomstwo swojego niedawnego sojusznika – Prus, zdecydowała się przyjąć propozycję austriackie. Dnia 1 maja 1756 r. oba państwa – Francja i Austria – podpisały tzw. pierwszy traktat wersalski. Na jego mocy Austria ogłosiła neutralność w konflikcie z francusko-angielskim oraz zawarła przymierze o charakterze obronnym z Francją. Na wieść o tym odwróceniu przymierzy, do którego doszło w Europie, Holandia zawarła z Francją konwencję o neutralności (14 VI 1756 r.). Zadnia co do swoich partnerów w polityce zagranicznej zmieniła również cesarzowa Rosji – Elżbieta, podpisując z Austrią antypruskie przymierze, wycofując się jednocześnie z porozumienia z Anglią. Fryderyk II uznał, że został przez państwa europejskie, a szczególnie przez porozumienie francusko-austriackie osaczony. Posunął się nawet do tego, że zażądał do Marii Teresy zapewnienia, że nie zaatakuje Prus a tym roku, ani w roku przyszłym. Nie otrzymał jednak na swoje pytanie zadowalającej odpowiedzi, w tej sytuacji zdecydował się podjąć kroki zbrojne. 30 sierpnia 1756 r. armia pruska wtargnęła do Saksonii, zajęte zostało Drezno, a armię saską zmuszono do kapitulacji. W obliczu pruskiego ataku, kanclerz Austrii wystawił przeciwko Fryderykowi II armię, którą po zawarciu tzw. drugiego traktatu wersalskiego (1 V 1756 r.), wsparły pieniądze uzyskane od Francji. Rozpoczęła się wojna siedmioletnia. Jako cel wojny określono rozbiór posiadłości Fryderyka II. Austria chciała odzyskać Śląsk, Rosja otrzymać Prusy Wschodnie, Szwecja – Pomorze, Saksonia – Magdeburg, Halle, a Francja myślała o posiadłościach nadreńskich, należących do Prus. W planach francuskich zdobyczy znalazła się również Belgia, a dokładnie jej nadmorska część, która miała zostać w przyszłości wcielona do Francji. Królowi Prus Anglia, jako sojusznik, przyznała ogromne subsydia na prowadzenie działań wojennych. Rosjanie popełnili śmiertelny błąd. Rozemocjonowany żołnierz opowiedział o tym matce [NAGRANIE] 25 lip, 10:25 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę Służba Bezpieczeństwa Ukrainy opublikowała nagranie, na którym widać, jak ukraiński dron niszczy rosyjską jednostkę. Żołnierze z Ukrainy mogli namierzyć Rosjan, bo ci oglądali film, siedząc na czołgu. Służby przechwyciły także rozmowę świadka tego wydarzenia, który opowiedział o wszystkim matce. Foto: Służba Bezpieczeństwa Ukrainy (@ServiceSsu) / Twitter Ukraińcy zniszczyli rosyjski czołg, na którym żołnierze oglądali film Informacje na temat obrony Ukrainy możesz śledzić całą dobę w naszej RELACJI NA ŻYWO Więcej ważnych informacji znajdziesz na stronie głównej Onetu. Jeśli nie chcesz przegapić żadnych istotnych wiadomości — zapisz się na nasz newsletter — Mamo, mieliśmy dziś wieczorem taki cyrk! O drugiej w nocy 15 "dwusetek" [ciał zabitych żołnierzy — red.]. Bo siedzieli na czołgu i oglądali film. W wieżyczkę wpadł pie*** dron! Dron, mamo, dron, ja pier***! Po prostu podleciał, zrzucił amunicję i wysadzał wszystko w powietrze — mówi żołnierz, którego rozmowę przechwycili Ukraińcy. Przeczytaj też: W Polsce wzbiera gniew na Niemcy. "Za mało, za późno" Służba Bezpieczeństwa Ukrainy podaje, że dron szturmowy zlikwidował "rosyjski czołg T-72 i 15 najeźdźców". "Nic do dodania o losie tych okupantów: przyjechali do Ukrainy, obejrzeli film, zginęli... i sami trafili do kroniki pracy naszych specjalistów" — czytamy we wpisie SBU. Wojna w Ukrainie. Straty Rosji Sztab Generalny Sił Zbrojnych Ukrainy poinformował w poniedziałek 25 lipca, że od 24 lutego Ukraińcy zlikwidowali ok. 39 700 rosyjskich żołnierzy, a także 1730 czołgów, 222 samoloty, 188 śmigłowców i 15 okrętów wojennych i łodzi. Dziękujemy, że jesteś z nami. Zapisz się na newsletter Onetu, aby otrzymywać od nas najbardziej wartościowe treści. Data utworzenia: 25 lipca 2022 10:25 To również Cię zainteresuje Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Znajdziecie je tutaj.

wojny z rosją klasa 6