volume_up. brzydzić się (też: wzdrygać, czuć wstręt, odrażać, czuć odrazę) volume_up. abhor {czas.} more_vert. Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje. Yet wilt thou plunge me in the ditch, And mine own clothes shall abhor me. brzydzić się (też: nienawidzić, nie cierpieć, nie znosić) volume_up. Posty: 1. Temat: Żona sie mnie brzydzi? Kilka miesięcy po ślubie. Przed ślubem nie było seksu. Przytulanki, lekkie macanki, pocałunki itd - bez seksu (żona z konserwatywnej katolickiej rodziny). Znosiłem to dzielnie. Czekałem na nasz pierwszy raz po ślubie (jestem jej pierwszym i jedynym facetem, ja miałem wcześniej partnerki). 7. Biżuteria na prezent dla młodej mamy: zawieszka ze stópkami. Symboliczna zawieszka z żółtego złota (próba 333), która będzie miłą pamiątką na całe życie. W cenie jest grawerunek, np. daty narodzin dziecka i jego imienia. Można najpierw wygrawerować imię pierwszego dziecka, a później dorobić imię kolejnego. Brzydzę się groźbami, ale winien ci jestem tę przestrogę: gdybyś jakimś cudem zdołał mnie wytropić, zabiję cię. Detesto le minacce, ma mi vedo costretto ad avvisarti: se per miracolo riuscissi a trovarmi, ti ucciderò. Co to jest połóg i ile trwa? Połogiem nazywamy czas pierwszych sześciu tygodni po porodzie. Cofają się wtedy wszelkie zmiany, jakie zaszły w ciele kobiety w okresie 9 miesięcy ciąży. Sprawdź, jak goją się rany poporodowe oraz czym się różni baby blues od depresji poporodowej. Połóg ile trwa? RADA Pracownik ma prawo do zasiłku opiekuńczego na 1,5-roczne dziecko, ponieważ żona, która jest stałym opiekunem dziecka, przebywa w szpitalu w związku z porodem. W tym przypadku dokumentem niezbędnym do ustalenia uprawnień do zasiłku opiekuńczego będzie zaświadczenie lekarskie wystawione na zwykłym druku przez uprawnionego lekarza. . Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź 1 2019-07-30 08:30:07 Ostatnio edytowany przez Tolka14 (2019-07-30 08:45:28) Tolka14 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-07-30 Posty: 5 Temat: Brzydzę się goNie wiem co robić, czy to już kwalifikuje się pod terapię? Jestem świeżo po ślubie, a brzydzi mnie mój mąż. Na początku roku wyszło, że ma wirusa HPV. Dużo się kłóciliśmy, ale z drugiej strony było przedślubne zamieszanie, więc temat zszedł na dalszy plan. Teraz wszystko wróciło, zadręczam się, codziennie czytam po kilkanaście artykułów o tym wirusie i wyłapuje najgorsze rzeczy, nakręcam się negatywnie. Przez to nie sypiam z nim w ogóle, bo patrząc na niego widzę obleśne sytuacje w których mógł złapać tego wirusa, obrażam go wyzywając od najgorszych szm**iarzy. Jestem już zmęczona ta sytuacja. Nie chciałam go skreślać przez chorobę, ale teraz widzę, że to nie miało sensu, bo nie jestem w stanie żyć z człowiekiem, który mnie brzydzi. Mam do niego ogromny żal za przeszłość (bo tak zakładam, że to pamiątka po byłych) i nawet jak staram się nie myśleć to to wszystko do mnie natrętnie wraca... Doradzcie mi coś, proszę. 2 Odpowiedź przez Gosia1962 2019-07-30 09:12:35 Gosia1962 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zawód: wymarzony Zarejestrowany: 2015-08-31 Posty: 1,155 Wiek: 40+ Odp: Brzydzę się go Nie da wam nic, jesli bedziesz go dolowac i robic wyrzuty. Tu trzeba dzialac rzeczowo i juz wiele na ten temat- wiesz na pewno, jakie sa konsekwencje nieleczonego wirusa rak (rozne jego rodzaje), bezplodnosc na razie pozostaje wam seks z zabezpieczeniem (prezerwatywa) i wiele wizyt (oboje) u specjalistow. Zyj Tu i Teraz. 3 Odpowiedź przez Nirvanka87 2019-07-30 09:23:36 Nirvanka87 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-08-20 Posty: 4,049 Odp: Brzydzę się go Prezerwatywa nie zabezpiecza przed job, bo wirus także w naskórku. Wystarczy dotyk, a nie penetracja. Co do chorób to są typy onkogenne i nieonkogenne. Po polsku nisko i wysokoonkogenne. Jaki typ ma mąż? Poza tym ty też powinnaś się przebadac. U kobiet objawy są widoczne później bo np. Klykciny występują wewnątrz pochwy, u faceta wiadomo zmiany są na. zewnątrz. Od kiedy jesteście razem i kiedy dowiedziała się o wirusue no i jak on się o nim dowiedział? Odrodziłam się na nowo, miałam duszę kryształowąLecz znów, i znów i znów kolorów szukam 4 Odpowiedź przez Tolka14 2019-07-30 09:33:35 Tolka14 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-07-30 Posty: 5 Odp: Brzydzę się go Nirvanka87 napisał/a:Prezerwatywa nie zabezpiecza przed job, bo wirus także w naskórku. Wystarczy dotyk, a nie penetracja. Co do chorób to są typy onkogenne i nieonkogenne. Po polsku nisko i wysokoonkogenne. Jaki typ ma mąż? Poza tym ty też powinnaś się przebadac. U kobiet objawy są widoczne później bo np. Klykciny występują wewnątrz pochwy, u faceta wiadomo zmiany są na. zewnątrz. Od kiedy jesteście razem i kiedy dowiedziała się o wirusue no i jak on się o nim dowiedział?Mąż ma typ wysokoonkogenny, ja się przebadałam na hpv - wyszło, że jestem czysta. Jesteśmy razem 3 lata. Dowiedzieliśmy się o wirusie bo znowu pojawiły mu się brodawki (nawrót, bo twierdzi, że miał odkąd pamięta, wypalał, jak zaczęliśmy się spotykać), poza tym, wstyd, ale spotykał się przede mną z takimi "kobietami", że nikt normalny patykiem by mnie tknął (to też wyszło na zaawansowanym etapie związku) no i wręcz go wygonilam na badania. 5 Odpowiedź przez Nirvanka87 2019-07-30 09:42:25 Nirvanka87 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-08-20 Posty: 4,049 Odp: Brzydzę się go Czyli od dawna wiedział, powiedział Ci, że cis jest nie tak. Przez te 3 lata byś się jyz zaraziła. Chyba że masz silny organizm i zwalczylas wirus. Ale jest też opcja, że jak twój organizm oslabnie to się zarazisz. Tak czy siak świadomie podjelas decyzję o byciu z chorym facetem. No cóż jest kilka opcji, możecie iść na terapię i pogadać z psychologiem. Możesz przestać z nim sypiac, ale to doprowadzi do rozwodu. Możesz z nim pogadać i powiedzieć szczerze że się go brzydzisz, masz do tego prawo. No i możesz to zaakceptować. Albo udawać że wszystko ok. Moim zdaniem popełniłas błąd wychodząc za niego, skoro nie akceptujesz choroby Odrodziłam się na nowo, miałam duszę kryształowąLecz znów, i znów i znów kolorów szukam 6 Odpowiedź przez Gosia1962 2019-07-30 09:48:02 Gosia1962 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zawód: wymarzony Zarejestrowany: 2015-08-31 Posty: 1,155 Wiek: 40+ Odp: Brzydzę się go Prezerwatywa moze zmniejszyc zakazenie wirusem, ale go nie intensywne pocalunki z mezem moga byc ryzykowne, bo nie wiadomo, czy jego blony sluzowe jamy ustnej nie sa obarczone wirusem. Jesli on z tamtymi paniami uprawial seks oralny, to jest decyzja nalezy tylko do osobiscie znam historie, nawet swiezuchna, ze facet byl nosicielem tego wirusa, jego partnerka, ktory zarazil, dostala raka szyjki macicy. Operacja, usuneli jej macice, szyjke, przydatki. Wiadomo- dzieci miec nie robi facet?Odchodzi od niej, bo on chce plodzic potomstwo, a ona juz nie moze. Zyj Tu i Teraz. 7 Odpowiedź przez Tolka14 2019-07-30 09:56:59 Ostatnio edytowany przez Tolka14 (2019-07-30 09:59:55) Tolka14 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-07-30 Posty: 5 Odp: Brzydzę się goStraszne jest to, co napisałaś Nirvanka, że popełniłam błąd, ale wszystko już było zaplanowane, ogarnięte i mimo wątpliwości bałam się to odwołać... Myślałam, że ludzie mają gorsze problemy i sobie radza i że ja też sobie z tym poradzę. Ale nie umiem, to działa jak natręctwo jakieś. Nawet ostatnio jak byłam u ginekologa to rzucił tekstem "no ciekawe gdzie on to złapał, może na basenie" i się uśmiechnął, a ja poczułam się upokorzona i zrobiło mi się wstyd, że jestem z kimś takim. Mimo, że chłopak ma dobre serce, jest troskliwy, ale ta choroba wszystko psuje... Dochodzi do tego, że zaczelam myśleć że go nie kocham... 8 Odpowiedź przez Beyondblackie 2019-07-30 10:02:58 Beyondblackie Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-10-04 Posty: 8,745 Wiek: Czterdziesci lat minelo... Odp: Brzydzę się goTo nie choroba Cię obrzydza, ale fakt, że Twój mąż zadawał się z jakimiś szemranymi paniami. 9 Odpowiedź przez Nirvanka87 2019-07-30 10:03:26 Nirvanka87 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-08-20 Posty: 4,049 Odp: Brzydzę się go Pogadaj z nim, to nie będzie łatwe, ale przynajmniej wiesz, że nie zdradził, tylko złapał wcześniej. Co do chorób i nowotworów to nie tylko rak krtani, macicy, ale też odbytu, jelita, a nawet oka, oczywiście zależnie od posiadanego typu. No i dziecko w łonie matki może się zarazić, albo podczas karmienia piersią, jak zgryzie sutki. A ginekologa radzę zmienić, lekarz na być wsparciem, a nie obleśnym bucem. Odrodziłam się na nowo, miałam duszę kryształowąLecz znów, i znów i znów kolorów szukam 10 Odpowiedź przez karmelowa_truskawka 2019-07-30 10:39:52 karmelowa_truskawka Szamanka Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-05-10 Posty: 299 Odp: Brzydzę się go Proponuję szczepienie wizyta u ginekologa -> wybranie najlepszej szczepionki obejmującej również typy wirusa u męża -> szczepienie -> problem z głowy jednak tak jak kilka osób wyżej zauważyło, wg mnie problem nie tkwi w chorobie tylko w sposobie prowadzenia się Twojego męża i w Twoim postrzeganiu tego. 'You can be anything you want to beJust turn yourself into anything you think that you could ever beBe free with your tempo be free be freeSurrender your ego be free be free to yourself' 11 Odpowiedź przez Tolka14 2019-07-30 11:12:02 Tolka14 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-07-30 Posty: 5 Odp: Brzydzę się goWłaśnie nie ma szczepionki obejmującej jego typ, a z tą odpornością krzyżowa też jest różnie. Możliwe, że to bardziej problem z moją psychiką... Tylko jak mu o tym mówię to on się złości, że ciągle wracam do jego przeszłości 12 Odpowiedź przez Gosia1962 2019-07-30 11:36:15 Ostatnio edytowany przez Gosia1962 (2019-07-30 11:38:00) Gosia1962 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zawód: wymarzony Zarejestrowany: 2015-08-31 Posty: 1,155 Wiek: 40+ Odp: Brzydzę się go Co na to lekarze? szczepionka faktycznie nie uchroni cie przed zakazeniem? pytalas? To jak ty chcesz dalej z nim zyc? planujesz dzieci?ale ja mysle, ze twoj problem to nie tylko strach przed zakazeniem. Ty odrzucasz meza psychicznie, brzydzisz sie. Ja ciebie wiem- chyba z tej maki chleba nie bedzie....maz to ma byc najblizsza ci osoba. Ma byc uosobieniem wszelkiej przyjemnej cielesnosci. Nie wiem, jak to inaczej po kolezance chleba bym nie ugryzla, po mezu tak. Nawet jak jest upocony i rozczochrany, to jest dla mnie ty sie go brzydzisz juz na poczatku malzenstwa. Jak to ma byc dalej?Chyba pospieszylas sie z tym slubem.... Zyj Tu i Teraz. 13 Odpowiedź przez Senshi 2019-07-30 12:16:42 Senshi Wróżka Bajuszka Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-06-06 Posty: 224 Odp: Brzydzę się goBałabym się z nim być, ze względu na strach przed zakażeniem (skoro szczepionki nie pomogą). Ma prawo Cię to odrzucać, niepokoić i odpychać. Masz prawo odejść bo to siebie i swoje zdrowie powinnaś stawiać na pierwszym miejscu. 14 Odpowiedź przez cataga 2019-07-30 17:16:25 cataga Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2016-05-27 Posty: 844 Odp: Brzydzę się gopoczytaj, co pisze Gosia1962 i rozważ to. I tak z jeszcze kilka razy. Pewnie chciałabys miec kiedyś dzieci, prawda? Ty siebie powinnaś i swoje zdrowie mieć na pierwszym miejscu. A poza tym, wyobrażasz sobie kilka( dziesiąt) lat przeżyć z kimś, do kogo czujesz obrzydzenie? Nawet , jak się wyleczycie, to obrzydzenie zniknie? Hm... 15 Odpowiedź przez Cyngli 2019-07-30 18:45:34 Cyngli Gość Netkobiet Odp: Brzydzę się go Moim zdaniem jedyne, co możesz zrobić, to że się nim brzydzisz. Tego psycholog nie naprawi. Już zawsze będzie Ci się kojarzył z co z przyszłością? Co z ewentualnym potomstwem? 16 Odpowiedź przez Thedirt88 2019-07-30 19:06:39 Thedirt88 Zbanowany Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-07-19 Posty: 112 Odp: Brzydzę się go Nirvanka87 napisał/a: Chyba że masz silny organizm i zwalczylas że organizm nie ma nic z tym wspólnego. Po prostu wirus jakimś cudem nie dostał się jeszcze do organizmu. Co za szczęście masz! 17 Odpowiedź przez Nirvanka87 2019-07-30 19:33:42 Nirvanka87 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-08-20 Posty: 4,049 Odp: Brzydzę się go Thedirt88 napisał/a:Nirvanka87 napisał/a: Chyba że masz silny organizm i zwalczylas że organizm nie ma nic z tym wspólnego. Po prostu wirus jakimś cudem nie dostał się jeszcze do organizmu. Co za szczęście masz!silny organizm jest w stanie zwalczyć wirus w ok 2-3 lat po zarażeniu, jezeli w tym czasie nie zwalczył to małe szanse, żeby sie to później udało. Potem można leczyć tylko objawy, albo konsekwencje, czyli kłykciny, albo choroby np nowotworowe. Oczywiście sa ni by jakies "terapie" alternatywne, ale nie będę o nich pisać, bo uważam rozgłaszanie tego typu taktyk jako nieetyczne, zważywszy, ze nie mam żadnych dowodów, że tego typu "leczenie" pomaga Odrodziłam się na nowo, miałam duszę kryształowąLecz znów, i znów i znów kolorów szukam 18 Odpowiedź przez Thedirt88 2019-07-30 19:39:00 Ostatnio edytowany przez Thedirt88 (2019-07-30 19:39:25) Thedirt88 Zbanowany Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-07-19 Posty: 112 Odp: Brzydzę się go Nirvanka87 napisał/a:Thedirt88 napisał/a:Nirvanka87 napisał/a: Chyba że masz silny organizm i zwalczylas że organizm nie ma nic z tym wspólnego. Po prostu wirus jakimś cudem nie dostał się jeszcze do organizmu. Co za szczęście masz!silny organizm jest w stanie zwalczyć wirus w ok 2-3 lat po zarażeniu, jezeli w tym czasie nie zwalczył to małe szanse, żeby sie to później udało. Potem można leczyć tylko objawy, albo konsekwencje, czyli kłykciny, albo choroby np nowotworowe. Oczywiście sa ni by jakies "terapie" alternatywne, ale nie będę o nich pisać, bo uważam rozgłaszanie tego typu taktyk jako nieetyczne, zważywszy, ze nie mam żadnych dowodów, że tego typu "leczenie" pomagaWiesz, znamy ponad 120 odmian wirusa HPV, z czego ponad 40 przekazywanych jest drogą płciową. Ciężko cokolwiek będzie tu coś stwierdzić, tak? Nie jestem specjalistą, więc dalej na ten temat nie ma sensu dyskutować Pozdrawiam i życzę dużo zdrowia! 19 Odpowiedź przez Nirvanka87 2019-07-30 19:59:38 Nirvanka87 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-08-20 Posty: 4,049 Odp: Brzydzę się go Thedirt88 napisał/a:Nirvanka87 napisał/a:Thedirt88 napisał/a:Myślę, że organizm nie ma nic z tym wspólnego. Po prostu wirus jakimś cudem nie dostał się jeszcze do organizmu. Co za szczęście masz!silny organizm jest w stanie zwalczyć wirus w ok 2-3 lat po zarażeniu, jezeli w tym czasie nie zwalczył to małe szanse, żeby sie to później udało. Potem można leczyć tylko objawy, albo konsekwencje, czyli kłykciny, albo choroby np nowotworowe. Oczywiście sa ni by jakies "terapie" alternatywne, ale nie będę o nich pisać, bo uważam rozgłaszanie tego typu taktyk jako nieetyczne, zważywszy, ze nie mam żadnych dowodów, że tego typu "leczenie" pomagaWiesz, znamy ponad 120 odmian wirusa HPV, z czego ponad 40 przekazywanych jest drogą płciową. Ciężko cokolwiek będzie tu coś stwierdzić, tak? Nie jestem specjalistą, więc dalej na ten temat nie ma sensu dyskutować Pozdrawiam i życzę dużo zdrowia!Wiem ile jest odmian, wiem też ile można wyróżnić na podstawie testów- bardzo mało i tak naprawdę tylko na podstawie tych kilkudziesięciu można mówić o jakichś badaniach. Jeżeli chodzi o hpv to nikt nie jest specjalistą, bo jest to tak mało zbadany wirus, ze szkoda gadać, w dużej mierze właśnie ze względu na mnogość typów i tego, że niewiele osób się bada pod tym kątem. Tak naprawdę badają się dopiero osoby mające już zmiany nowotworowe, albo mający kłykciny. Niestety jak kobiecie wyjdzie słaba cytologia to niewielu ginekologów poleca zrobienia tstu na hpv, natomiast jak facet zobaczy zmianę na skórze i idzie zazwyczaj do urologa, lub wenerolog to lekarze to bagatelizują, machają ręką, przepisują maść i mówią, że to nic takiego, że każdy kiedyś to niestety tylko na niektóre typy, niestety tylko w profilaktyce dziewczynek i niestety szczepione są tylko nastolatki w zamyśle 12letnie, które nie rozpoczęły współżycia. Oczywiście potem można się też zaszczepić, ale szczepionka nie wyleczy typu, który się ma i nie uodporni na niego, nawet jezeli to jest ten typ z założenia, na który ma szczepionka co do tego przenoszenia droga płciową. To między książki, baśnie i legendy można włożyć zarażanie się poprzez ręcznik, czy kibelek, to nie grzybica. Nie ma co się oszukiwać hpv można sie zarazić poprzez kontakty seksualne, nawet nie poprzez penetrację. no i kobieta może zarazić dziecko poprzez wody płodowe i przejście dziecka przez kanał rodny, oczywiście, jezeli kobieta jest nosicielką typu odpowiadającemu za zmiany wiadomo w sferach intymnych i w okolicach gardła, przełyku (są takie typy które dotyczą tych dwóch partii ciała.). W Polsce na pewno odnotowano taki jeden przypadek, u chłopca pojawiły się zmiany w jamie ustnej w dwa lata po porodzie. Odrodziłam się na nowo, miałam duszę kryształowąLecz znów, i znów i znów kolorów szukam 20 Odpowiedź przez Thedirt88 2019-07-30 20:12:30 Thedirt88 Zbanowany Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-07-19 Posty: 112 Odp: Brzydzę się go Nirvanka87 napisał/a:Thedirt88 napisał/a:Nirvanka87 napisał/a:silny organizm jest w stanie zwalczyć wirus w ok 2-3 lat po zarażeniu, jezeli w tym czasie nie zwalczył to małe szanse, żeby sie to później udało. Potem można leczyć tylko objawy, albo konsekwencje, czyli kłykciny, albo choroby np nowotworowe. Oczywiście sa ni by jakies "terapie" alternatywne, ale nie będę o nich pisać, bo uważam rozgłaszanie tego typu taktyk jako nieetyczne, zważywszy, ze nie mam żadnych dowodów, że tego typu "leczenie" pomagaWiesz, znamy ponad 120 odmian wirusa HPV, z czego ponad 40 przekazywanych jest drogą płciową. Ciężko cokolwiek będzie tu coś stwierdzić, tak? Nie jestem specjalistą, więc dalej na ten temat nie ma sensu dyskutować Pozdrawiam i życzę dużo zdrowia!Wiem ile jest odmian, wiem też ile można wyróżnić na podstawie testów- bardzo mało i tak naprawdę tylko na podstawie tych kilkudziesięciu można mówić o jakichś badaniach. Jeżeli chodzi o hpv to nikt nie jest specjalistą, bo jest to tak mało zbadany wirus, ze szkoda gadać, w dużej mierze właśnie ze względu na mnogość typów i tego, że niewiele osób się bada pod tym kątem. Tak naprawdę badają się dopiero osoby mające już zmiany nowotworowe, albo mający kłykciny. Niestety jak kobiecie wyjdzie słaba cytologia to niewielu ginekologów poleca zrobienia tstu na hpv, natomiast jak facet zobaczy zmianę na skórze i idzie zazwyczaj do urologa, lub wenerolog to lekarze to bagatelizują, machają ręką, przepisują maść i mówią, że to nic takiego, że każdy kiedyś to niestety tylko na niektóre typy, niestety tylko w profilaktyce dziewczynek i niestety szczepione są tylko nastolatki w zamyśle 12letnie, które nie rozpoczęły współżycia. Oczywiście potem można się też zaszczepić, ale szczepionka nie wyleczy typu, który się ma i nie uodporni na niego, nawet jezeli to jest ten typ z założenia, na który ma szczepionka co do tego przenoszenia droga płciową. To między książki, baśnie i legendy można włożyć zarażanie się poprzez ręcznik, czy kibelek, to nie grzybica. Nie ma co się oszukiwać hpv można sie zarazić poprzez kontakty seksualne, nawet nie poprzez penetrację. no i kobieta może zarazić dziecko poprzez wody płodowe i przejście dziecka przez kanał rodny, oczywiście, jezeli kobieta jest nosicielką typu odpowiadającemu za zmiany wiadomo w sferach intymnych i w okolicach gardła, przełyku (są takie typy które dotyczą tych dwóch partii ciała.). W Polsce na pewno odnotowano taki jeden przypadek, u chłopca pojawiły się zmiany w jamie ustnej w dwa lata po mnie to chyba jednak powód, aby walczyć o jednego zdrowego partnera na długie lata, najlepiej na całe życie, jak to bywało za dziadków czy babci. Bo umierać przedwcześnie na raka jednak nie chcę. 21 Odpowiedź przez Nirvanka87 2019-07-30 20:19:57 Nirvanka87 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-08-20 Posty: 4,049 Odp: Brzydzę się go Nigdy nie ma się pewności, czy partner/ka nie zdradzi. Poza tym pokolenie naszych babć, dziadków, czy nawet rodziców nie było święte. Myślisz, że oni się nie zdradzali? Jasne, ze zdradzali, tylko wtedy zazwyczaj było przyzwolenie na to, ze facet może chodzić na boki, byleby żone i dzieci utrzymywał, a jak do tego nie pił i nie bił to już w ogóle ideał faceta. Natomiast kobiety też brykały na boku, ale była to tajemnica Poliszynela, o której cała wioska/ blok/ kamienica/ dzielnica/ulica wiedziała, ale póki ogarniała dom i dzieciarnię, no i męża to było miodzio, a jak do tego jescze do pracy chodziła to kobiecy ideał. Ludzie się wtedy nie rozwodzili bo co "ludzie powiedzą", naprawdę ilość rozwodów była znikoma (aczkolwiek miałam przyjemność poznać prawie 90latkę, która rozwiodła się ze swoim mężem tyranem, odeszła z małym dzieckiem, miała wtedy jakieś 20parę lat, wspaniała kobieta). Odrodziłam się na nowo, miałam duszę kryształowąLecz znów, i znów i znów kolorów szukam 22 Odpowiedź przez Thedirt88 2019-07-30 20:31:32 Ostatnio edytowany przez Thedirt88 (2019-07-30 20:35:22) Thedirt88 Zbanowany Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-07-19 Posty: 112 Odp: Brzydzę się go Nirvanka87 napisał/a:Nigdy nie ma się pewności, czy partner/ka nie zdradzi. Poza tym pokolenie naszych babć, dziadków, czy nawet rodziców nie było święte. Myślisz, że oni się nie zdradzali? Jasne, ze zdradzali, tylko wtedy zazwyczaj było przyzwolenie na to, ze facet może chodzić na boki, byleby żone i dzieci utrzymywał, a jak do tego nie pił i nie bił to już w ogóle ideał faceta. Natomiast kobiety też brykały na boku, ale była to tajemnica Poliszynela, o której cała wioska/ blok/ kamienica/ dzielnica/ulica wiedziała, ale póki ogarniała dom i dzieciarnię, no i męża to było miodzio, a jak do tego jescze do pracy chodziła to kobiecy ideał. Ludzie się wtedy nie rozwodzili bo co "ludzie powiedzą", naprawdę ilość rozwodów była znikoma (aczkolwiek miałam przyjemność poznać prawie 90latkę, która rozwiodła się ze swoim mężem tyranem, odeszła z małym dzieckiem, miała wtedy jakieś 20parę lat, wspaniała kobieta).Wiesz, tego ja nie wiem. Mówię, że w mojej rodzinie takie coś nie występowało, więc takich problemów nie było. Czyli moje babcie/dziadki i moi rodzice. Co do całej reszty, to nie wiem... jednak to o czymś musi świadczyć...Ja się zastanawiam, dlaczego kobieta (ta 90 latka) w ogóle zdecydowała się związać z jakimś "tyranem"? Kogo to decyzja czy wina? 23 Odpowiedź przez Tolka14 2019-07-30 20:46:02 Tolka14 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-07-30 Posty: 5 Odp: Brzydzę się goPodejrzewam, że to obrzydzenie nie minie. Właśnie o to chodzi, że spodziewam się dziecka (nie będę opowiadać o okolicznościach, pewnie się domyslicie). I dodatkowo stresuje się i o siebie i o dziecko... Chce odejść, ale jednocześnie boje się tej decyzji. 24 Odpowiedź przez ulle 2019-07-30 20:48:22 ulle Przyjaciółka Forum Aktywny Zarejestrowany: 2018-11-21 Posty: 2,629 Odp: Brzydzę się goTolka, waszego małżeństwa praktycznie już nie ma i prawdę mówiąc możesz je po prostu unieważnić, jakby nigdy go nie było. Twój mąż zataił przed tobą chorobę, która uniemożliwia ci współżycie z nim, nie tylko dlatego że ciebie by narazal, ale przede wszystkim wasze ewentualne dziecko. Jest to absolutna podstawa do tego, by unieważnić to małżeństwo. Tu dziewczyny dyskutują na ten temat, jednak ja uważam, że takie dyskusje do niczego nie da ci teraz potrzebne. Sama przeczutalas mnostwo na temat tej choroby, więc wiesz doskonale o co w niej chodzi. Tobie chodzi o radę, jak postąpić w tej sytuacji. Czujesz do męża obrzydzenie i słusznie, każda normalnie myśląca kobieta czułaby to samo. Radzę ci żebyś zakończyła to małżeństwo i doprowadziła do jego rozwiązania. 25 Odpowiedź przez Nirvanka87 2019-07-30 21:08:05 Nirvanka87 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-08-20 Posty: 4,049 Odp: Brzydzę się go Zakochana była, a on był ok, dopiero po ślubie zaczął fiksować, zresztą wojskowym był. W końcu wkurzyła się, spakowała siebie- jeszcze w ciąży była, zamieszkała chwilowo u mamy i sióstr, one pomagały w zajmowaniu sie dzieckiem, a ona uczyła się na pielęgniarkę, po roku już pracowała i miała małe mieszkanko w sumie jeden pokój, z łazienką w korytarzu, kuchenkę elektryczną i pchły od sąsiadów. Potem sie doszkalała, ciężko pracowała, opiekowała się też prywatnie ludźmi, poznała drugiego męża (opiekowała się jego matką). A druga historia a propo zarażania, rozwodów itp. Moja ciocia no była szałaputa, rodzice mieli z nią trzy światy, nawet dziadzio jeździł na identyfikację zwłok, jak jakąś dziewczynę z rzeki wyłowili. Tak czy siak poznała chłopaka- miała 15 lat,uciekła do niego do "duzego miasta", zaszła w ciążę. Ona teraz twierdzi, że nie chciała ślubu, że wtedy już było cośtam nie tak, ale że rodzice nalegali na ślub. Pobrali się, jak miała 16 lat urodziła, jak była w szpitalu na porodówce, mąż z jakimiś panienkami się szlajał, zaraził się kiłą, a potem zaraził moją ciotkę. Siedziała z nim ponad 30 lat, urodziła w sumie 4 dzieci, pracowala, rozwijała się, mieszkanie zorganizowała, ale nadal siedziała z mężem alkoholikiem i awanturnikiem. Dopiero po 30paru latach się z nim rozwiodła, wyjechała za czytałam artykuł o tym, że osoby po 60tce szczególnie kobiety decydują się na rozwód. zmieniły sie czasy, one odchowały dzieci, często już wnuki, przeszły na emeryturę i moga poświęcić się w końcu sobie, zostwić tych mężów co w domu nie pomagali, dzieci nie wychowywali, a oczekiwali tylko kapcioszków, obiadu i seksu. Czasy się zmieniają i poprzez to zmieniają się też zachowania ludzi, stają się bardziej odważni, mają już gdzieś "co ludzie powiedzą". Lepiej się rozstać jak się na serio nie układa w związku, a tym bardziej jak nie ma dzieci i nie ma szans na poprawę relacji. po co marnować sobie i drugiemu człowiekowi życie, a potem pluć sobie w brode mając te 50-60 lat, ze się wcześniej nie odeszło. Odrodziłam się na nowo, miałam duszę kryształowąLecz znów, i znów i znów kolorów szukam 26 Odpowiedź przez Thedirt88 2019-07-30 21:50:03 Ostatnio edytowany przez Thedirt88 (2019-07-30 21:51:57) Thedirt88 Zbanowany Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-07-19 Posty: 112 Odp: Brzydzę się go Nirvanka87 napisał/a:Zakochana była, a on był ok, dopiero po ślubie zaczął fiksować, zresztą wojskowym był. W końcu wkurzyła się, spakowała siebie- jeszcze w ciąży była, zamieszkała chwilowo u mamy i sióstr, one pomagały w zajmowaniu sie dzieckiem, a ona uczyła się na pielęgniarkę, po roku już pracowała i miała małe mieszkanko w sumie jeden pokój, z łazienką w korytarzu, kuchenkę elektryczną i pchły od sąsiadów. Potem sie doszkalała, ciężko pracowała, opiekowała się też prywatnie ludźmi, poznała drugiego męża (opiekowała się jego matką). A druga historia a propo zarażania, rozwodów itp. Moja ciocia no była szałaputa, rodzice mieli z nią trzy światy, nawet dziadzio jeździł na identyfikację zwłok, jak jakąś dziewczynę z rzeki wyłowili. Tak czy siak poznała chłopaka- miała 15 lat,uciekła do niego do "duzego miasta", zaszła w ciążę. Ona teraz twierdzi, że nie chciała ślubu, że wtedy już było cośtam nie tak, ale że rodzice nalegali na ślub. Pobrali się, jak miała 16 lat urodziła, jak była w szpitalu na porodówce, mąż z jakimiś panienkami się szlajał, zaraził się kiłą, a potem zaraził moją ciotkę. Siedziała z nim ponad 30 lat, urodziła w sumie 4 dzieci, pracowala, rozwijała się, mieszkanie zorganizowała, ale nadal siedziała z mężem alkoholikiem i awanturnikiem. Dopiero po 30paru latach się z nim rozwiodła, wyjechała za czytałam artykuł o tym, że osoby po 60tce szczególnie kobiety decydują się na rozwód. zmieniły sie czasy, one odchowały dzieci, często już wnuki, przeszły na emeryturę i moga poświęcić się w końcu sobie, zostwić tych mężów co w domu nie pomagali, dzieci nie wychowywali, a oczekiwali tylko kapcioszków, obiadu i seksu. Czasy się zmieniają i poprzez to zmieniają się też zachowania ludzi, stają się bardziej odważni, mają już gdzieś "co ludzie powiedzą". Lepiej się rozstać jak się na serio nie układa w związku, a tym bardziej jak nie ma dzieci i nie ma szans na poprawę relacji. po co marnować sobie i drugiemu człowiekowi życie, a potem pluć sobie w brode mając te 50-60 lat, ze się wcześniej nie masz rację. Dla mnie dziś wspólna miłość tak nie wygląda. Może inne czasy? Wtedy babka walczyła o przetrwanie z dnia na dzień, więc miała inne podejście? By tylko przeżyć, by tylko mieć, co zjeść itp? Czyli takie trwanie z tyranem itp.? Tego nie wiem. Wiem, że to nie dla mnie! 27 Odpowiedź przez Nirvanka87 2019-07-30 22:18:25 Nirvanka87 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-08-20 Posty: 4,049 Odp: Brzydzę się go Tolka14 napisał/a:Podejrzewam, że to obrzydzenie nie minie. Właśnie o to chodzi, że spodziewam się dziecka (nie będę opowiadać o okolicznościach, pewnie się domyslicie). I dodatkowo stresuje się i o siebie i o dziecko... Chce odejść, ale jednocześnie boje się tej tutaj jest, czy zdecydowaliście się na dziecko, jak już wiedziałaś o chorobie, czy dowiedziałaś się w trakcie ciąży. Przypuszczam, że w ciąży się badaliście i wyszło szydło z worka. O dziecko się nie stresuj- w genach to się nie przenosi, a Ty nie jesteś nosicielką więc nie zarazisz dziecka przez wody płodowe, czy przy porodzie. Musisz przemyśleć temat i to na poważnie, bo widzisz dziecko nie jest niczemu winne, ono zasługuje na pełną rodzinę, ale taką w kórej ludzie się szanują i chociaż lubią. Dziecko powinno mieć pozytywny wzorzec związku, widzieć rodziców, którzy sie przytulają, rozmawiają, a nie warczą była na Twoim miejscu poczekałabym do porodu i zobaczyła, czy Twój mąż jest dobrym ojcem. Jeżeli by nie był, bez żalu bym odeszła, natomiast jeżeli byłby świetnym tatą, to zostałabym z nim, oczywiście gdyby wobec mnie tez był ok tj, zero awantur, przemocy itp. Natomiast co do seksu, to trudny temat, ale trzeba o tym prędzej, czy później pogadać. Na pewno w ciąży w ogóle bym unikała kontaktu z nim dla dobra dziecka, nawet pocałunki by odpadały. Natomiast po porodzie, przyznaję się, że bym bała się, że zachoruję, umrę zostawię dziecko. Ja chyba bym zaproponowała otwarty związek pod względem seksu, wolałabym,żeby chodził na boki a mi dał spokój, ale też wymagałabym raz na pół roku badań, coby świństwa znowu do domu i dzieci nie ale ja mam czasami zupełnie niekonwencjonalne pomysły. I broń boże to nie jest rada, tylko mój pomysł na ewentualne moje życie w takim przypadku. Odrodziłam się na nowo, miałam duszę kryształowąLecz znów, i znów i znów kolorów szukam Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź Dziś temat, z którym zmaga się wielu rodziców, a którego nie można bagatelizować. Dziś o seksie. Jest on przecież ważny biorąc pod uwagę relację, którą pielęgnujemy jako dorośli ludzie. Nie jestem od tego, aby udzielać porad seksualnych, ani mówić jak dbać o miejsca intymne. Chciałbym jednak rzucić nieco światła z perspektywy męskiej, postarać się zrozumieć i znaleźć rozwiązanie dla trudności, jakie pojawiają się, kiedy w nasze życie wchodzi dziecko, a my chcemy wrócić na właściwe tory naszej seksualności. Seks może nie jest to najważniejszym filarem związku, ale jednak jest to bardzo istotna przestrzeń, która wzmacnia i buduje miłość. Tym samym wzmacnia rodzinę. Życie stawia jednak przed nami wyzwania, z którymi musimy się zmierzyć i zrozumieć. Jednym z nich jest ciąża. Okres, podczas którego część kobiet nie czuje się najlepiej, a myśl o współżyciu nie jest na liście priorytetów. Dochodzi jeszcze lęk o dziecko, zwyczajnie mniejsza ochota i myśli, które orbitują raczej o wkrótce narodzonym maleństwie. Jednak później, po urodzeniu dziecka, jak i po okresie “ochronnym”, jakim jest połóg (6-8 tygodni), przychodzi moment, w którym mężczyźni przebierają nogami, a niektóre kobiety nadal nie wyrażają większego zainteresowania partnerem. I w tym miejscu najważniejsze jest zrozumienie. Każdy facet powinien zdawać sobie sprawę, że istniej szereg aspektów, które mogą powodować taki stan rzeczy. I kochane kobiety czy wiecie, że wasz mężczyzna może o nich nie wiedzieć? W teorii wiedza ta jest ogólnie dostępna, ale jednak mimo wszystko warto jeszcze w czasie ciąży uprzedzić, na jakie problemy możecie natrafić. ONA Z moich obserwacji wynika, że kobieta często nie czuje się atrakcyjna po porodzie. Wynika to często ze zmęczenia, nadprogramowych kilogramów czy złego stanu psychicznego. Dochodzi do tego obawa przed bólem, którego można doświadczyć po tak długim okresie abstynencji, mając dodatkowo w głowie niedawne “wydarzenie”, kiedy to mały człowiek wydostał się przez kanał rodny z pięknego kobiecego ciała (lub przyszedł na świat z pomocą CC, co tym bardziej wiąże się z lękiem przed naderwaniem rany lub po prostu bólem, który wciąż może towarzyszyć kobiecie). Hormony, które w ciąży “szalały”, teraz mogą również dawać się we znaki. Oprócz tego rzeczy tak oczywiste jak zmęczenie, nieprzespane noce, głowa w zupełnie innych sprawach, czy często obniżone libido. Myśli skupione głównie na tym cudowny dziecku, które pojawiło się w naszym życiu, lecz na zawsze zmieniło priorytety, rytm dnia i nas samych. ON Zazwyczaj mężczyzn, z oczywistych względów, wszystkie te problemy nie dotyczą. Można znaleźć jednak opinie, kiedy człowiek jest tak zaangażowany w rolę ojca, w którą właśnie wszedł, z wszystkimi jej atrybutami, że nie widzi nic poza tym, nawet swojej drugiej połówki, ale wydaje mi się, że jednak to jednostkowe przypadki. Możliwe, że dzieje się tak w sytuacji, kiedy od wielu lat mężczyzna bardzo pragnie dziecka i kiedy ten cud staje się faktem, fascynacja ukochaną córką czy synem przysłania całą resztę. Dla większości z nas sprawa nie jest jednak tak skomplikowana. W wielu przypadkach mężczyzna nie potrafi zrozumieć DLACZEGO ona nie ma ochoty? Dlaczego jest taka nieobecna? Teoretycznie można by powiedzieć – daj jej czas! Czas na powrót do formy, czas na powrót do myślenia o sobie nie tylko przez pryzmat macierzyństwa, czas na odnalezienie się w nowej roli… Można wymieniać bez końca. Ale i czy bez końca można czekać? Myślę, że sam czas nie wystarczy. Może, choć nie musi. A jeśli tak, to z pewnością nie będzie to czas “bezbolesny” dla Waszej relacji. ONI, razem Jako faceci, w tym okresie nieobciążeni psychicznie w takim stopniu jak świeżo upieczone matki naszych dzieci, powinniśmy pamiętać, że kobieta pragnie być doceniona, zauważona i chce mieć zagwarantowane poczucie bezpieczeństwa. I nie chodzi tu wcale o silną rękę i duży biceps. Mówię tu o wzmacnianiu jej pewności siebie, kiedy nadal ma kilka kilogramów więcej i nie czuje się atrakcyjna. Jeśli naprawdę kochamy naszą kobietę to przecież zawsze jest dla nas po prostu piękna. Z kilkoma kilogramami więcej czy mniej. Zwykłe codzienne gesty, które budują poczucie “zaopiekowania”, zainteresowania, jak prosta kawa przyniesiona do łóżka w sobotni poranek. Jak przelotne gesty miłości, powtarzane w ciągu dnia. Można to potraktować jako “grę wstępną”, która drobnymi krokami rozbudza emocje. W tak delikatnym okresie, warto dbać o szczegóły, które potem tworzą podstawy do tego, aby kobieta znowu poczuła się atrakcyjną kobietą, pożądaną przed swojego męża, a nie tylko matką, w której roli tkwi od wielu tygodni. Jednocześnie często młode matki ograniczają się do myśli i obowiązków związanych z macierzyństwem. A przecież podstawą tej rodziny, którą tworzy razem z ojcem dziecka są ONI, ich więź, która potem wpływa na bliskość z dziećmi. Czasem jest tak, że ojciec schodzi na drugi tor, bo kobieta skupiona na swojej nowej roli nie widzi świata poza dzieckiem. I to nie tylko przez pierwsze tygodnie, ale długo po połogu. To błąd, który jak wspomniałem popełniają również mężczyźni, a który może pokutować mniejszym zaangażowaniem drugiej osoby w cały związek. Fundament miłości Gotowych rozwiązań nie ma, bo każdy człowiek jest inny. Jednak patrząc na to zdroworozsądkowo oraz przez pryzmat doświadczeń swoich i innych osób, można dojść do wniosku, że oprócz wspomnianego czasu, braku presji (z dwóch stron), zauważenia oraz docenienia drugiej osoby, najważniejsza jest ROZMOWA. Banalne? Może i tak, ale wiele osób po prostu nie rozmawia ze sobą szczerze na ważne tematy, nie dzieli się swoimi troskami i wątpliwościami. Może to kwestia tego, że po prostu nie potrafimy rozmawiać o seksie? A przecież dialog to podstawa, fundament miłości i tworzenia relacji z najważniejszą osobą w naszym życiu. Warto o tym pamiętać. Warto pamiętać, że MY to rodzice, MY to para, MY to małżeństwo, ale przede wszystkim MY to MIŁOŚĆ. Z której narodziło się dziecko, a która to miłość dla tego dziecka jest bardzo istotna. I to o nią trzeba dbać. Dla siebie, dla dziecka, dla rodziny. ______________________________________________ Jeśli tekst spodobał Ci się na tyle, że chciałbyś go udostępnić i podzielić się z innymi – WIELKIE dzięki! Jeśli jesteś tu pierwszy raz, wpadnij również na FB – KLIK INNE TEKSTY: O TYM, co sprawia, że mamy siłę NA WSZYSTKO FACET ZAJMUJĄCY SIĘ DZIECKIEM TO HAMULEC DLA ROZWOJU CYWILIZACJI! MOJA ŻONA SIEDZI W DOMU Z DZIECKIEM I NIC NIE ROBI SAMOTNE RODZICIELSTWO, czyli rodzicielstwo LEVEL HARD Rodzicu, TO minie! Czyli nadzieja dla młodych adeptów rodzicielstwa DLACZEGO PRAWDZIWY FACET NIE POWINIEN POMAGAĆ KOBIECIE PRZY DZIECKU? PAPIEROSY, CZYLI JAK POWOLUTKU ZABIĆ WŁASNE DZIECI z ojcowskim pozdrowieniem! Comments comments Dla Marzeny nie ma nic gorszego, niż widok ciążowego brzucha. Jak objawia się jej lęk? Fot. Thinkstock Niektóre sprawy są dla nas tak oczywiste, że nawet nie bierzemy pod uwagę innego scenariusza. Z góry zakładamy na przykład, że każda kobieta w pewnym momencie życia poczuje instynkt macierzyński i zapragnie urodzić dziecko. To nasze przeznaczenie i cel sam w sobie. Ale nie zawsze, co potwierdza historia Marzeny. Ta 27-latka nie marzy o powiększeniu rodziny i nie potrafi cieszyć się cudzym szczęściem. Na widok ciężarnej traci nad sobą kontrolę i chce tylko jednego - uciec jak najdalej. Strach przed ciążą i porodem w psychologii nazywany jest tokofobią. Zazwyczaj jednak dotyczy naszego własnego przeznaczenia i skrajne emocje nie odnoszą się do sytuacji innych osób. Nasza bohaterka tak samo nerwowo reaguje na myśl o własnym zapłodnieniu, jak i na widok innych przyszłych mam. Ciąża przeraża ją bez względu na to, kogo dotyczy. Rzadko spotykane zaburzenie objawia się w coraz bardziej szokujący sposób. Skąd się wzięło? W szczerej rozmowie Marzena zdradza swoje przypuszczenia i ze szczegółami opisuje dziwną przypadłość. Zobacz również: Boję się ciąży, nie chcę porodu fot. iStock Od zawsze wiedziałaś, że nie chcesz mieć dzieci? Marzena: Myślę, że to kwestia ostatnich kilku lat. Wcześniej wyobrażałam sobie przyszłość bardzo tradycyjnie. Skończyć studia, znaleźć pracę, wyjść za mąż i zostać mamą. Do głowy mi nie przyszło, że można inaczej. A tym bardziej, że nie będzie to możliwe. Mój problem zaczął się mniej więcej w momencie, kiedy skończyłam 22 lata. Dlaczego akurat wtedy? Co takiego się wydarzyło? Moja starsza siostra zaszła w ciążę. Nigdy wcześniej nie miałam ciężarnej tak blisko siebie. Do tej pory widywałam panie z brzuszkami, ale z dystansu. Teraz na własne oczy mogłam zobaczyć jak to wygląda. I zupełnie mi się to nie spodobało. W pewnym momencie wręcz zaczęłam jej współczuć i dostawałam mdłości na widok powiększającego się brzucha. Pojawiły się jakieś komplikacje? Zupełnie nie. Ciąża rozwijała się zupełnie prawidłowo. Nie było żadnych racjonalnych przesłanek, by pojawił się tak silny strach. fot. Thinkstock Jak się objawiał? Coraz bardziej oddalałam się od siostry. Nie chciałam przebywać zbyt blisko niej. Miałam wrażenie, że za chwilę odejdą jej wody i to ja będę musiała przyjąć poród. Czasami pojawiały się przerażające wizje, że jej brzuch pęka i wszystko się z niego wylewa. Sceny jak z najgorszego horroru. Czasami zachęcała mnie, by dotknąć i poczuć jak dziecko kopie. Nigdy się nie przełamałam. Myślałam, że zrobię jej krzywdę. Twój strach nie minął nawet wtedy, kiedy urodziła? Zmieniłam na pewno nastawienie w stosunku do niej. Już mnie tak nie brzydziła. Z przyjemnością nosiłam jej dziecko na rękach i wszystko było fajnie. Do momentu, kiedy spotykam kolejną ciężarną np. na ulicy. Odruchowo uciekam jak najdalej, żeby nie musieć na nią patrzeć. Nie obawiam się macierzyństwa jako takiego. To byłaby piękna sprawa, gdyby wyeliminować czas ciąży. Zazwyczaj tokofobia, czyli lęk przed ciążą i porodem dotyczy danej kobiety. Ty masz problem ze wszystkimi ciężarnymi? Tak, nie chcę mieć z nimi nic wspólnego. Zobacz również: Paraliżujący lęk przed porodem. Jak go pokonać? fot. iStock Czy zgłosiłaś się z tym do specjalisty? Jestem pod opieką psychiatry, bo psycholog nic nie mógł na to poradzić. Zdiagnozowano u mnie pewną formę psychozy i nerwicy. Leczę się farmakologicznie i prawdopodobnie niedługo rozpocznę psychoterapię. Ale czy to cokolwiek zmieni? Może się uspokoję, ale wciąż nie wyobrażam sobie, żebym sama została matką. Zegar tyka, mam 27 lat i szybko z tego nie wyjdę. Wątpię, czy w ogóle to możliwe. Co najbardziej przeszkadza ci w ciężarnych? Alergicznie reaguję na widok wielkich brzuchów. Robi mi się niedobrze na myśl, że w środku znajduje się inny człowiek. Natychmiast wyobrażam sobie jakieś komplikacje i krwawy poród. Cały czas mam wrażenie, że dziecko za bardzo urośnie i rozerwie mamę na strzępy. Ona dosłownie pęknie. A gdybyś nagle dowiedziała się, że sama spodziewasz się dziecka? Nawet nie chcę mówić, co bym zrobiła. Po prostu nie mogę na to pozwolić. fot. iStock Jesteś w związku? Tak, od 1,5 roku spotykam się ze swoim chłopakiem. On wie o moim problemie, ale zapewnia, że go rozumie. To znaczy, bardziej akceptuje, niż rozumie, bo zdrowemu człowiekowi trudno to pojąć. Nie wiem do czego to prowadzi, bo on pewnie kiedyś chciałby zostać ojcem. Ze mną to raczej niemożliwe. Na razie zupełnie unikamy tego tematu i jestem mu za to wdzięczna. Ale kiedyś to może okazać się przeszkodą nie do przeskoczenia. Czy strach przed ciążą i porodem wpływa jakoś na twoje życie intymne? Nie mogę sobie pozwolić na pełną spontaniczność. Jestem chyba najbardziej zabezpieczoną kobietą na świecie. Stosuję kalendarzyk, oprócz tego antykoncepcję hormonalną, a partner prezerwatywy. Zastanawiam się nad spiralą, żeby zminimalizować ryzyko do zera. Nie musisz odpowiadać na to pytanie, ale gdybyś jednak zaszła w ciążę, to rozważałabyś aborcję? Nie chcę nawet o tym myśleć. fot. iStock Czy lekarze dają ci nadzieję, że kiedyś pozbędziesz się tej fobii? Najpierw trzeba ustalić źródło problemu, a to naprawdę trudne. Nikt nie jest w stanie przewidzieć, czym to się skończy, bo psychika to nie złamana noga, którą wystarczy wsadzić w gips. Może się udać albo nie. Zdaję sobie sprawę, że jeśli nawet, to zajmie mi to jeszcze kilka lat. Wtedy na decyzję o macierzyństwie może być już za późno. Wyobraź sobie sytuację - wsiadasz do autobusu, a obok ciebie siada ciężarna kobieta. Co robisz? Wymyśliłabym powód, dlaczego muszę wstać i oddalić się od niej. Ale żeby nie robić afery, to pewnie wysiadłabym na kolejnym przystanku i liczyła na to, że w następnym autobusie mnie to nie spotka. Ostatnio zamówiłam sobie obiad w lokalu i nawet nie zaczęłam go jeść, bo siedziałam blisko kobiety w ciąży. Odebrało mi apetyt, a nawet nie miałam się gdzie przesiąść. Sama świadomość, że ona tam była mnie dobijała. Czy twój strach utrudnia ci kontakty z bliskimi? Moja najbliższa przyjaciółka 2 lata temu zaszła w ciążę. Nie rozumiała mnie i zerwałyśmy kontakt. Zobacz również: Tokofobia, czyli lęk przed ciążą i porodem - jak ją pokonać? Ta strona używa plików cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies. Nie pokazuj więcej tego powiadomienia PIOTR KAMIONKA/REPORTER Małgorzata Rozenek przy okazji przeprowadzki do nowej willi pokazała fanom domowników, o których nie mieli pojęcia - chodzi o ptaki! Klatki dla nich wzbudziły sensację wśród jej fanów. Gwiazda TVN wytłumaczyła się Małgorzata Rozenek-Majdan zaskoczyła niedawno fanów, pokazując im mewki japońskie, które mieszkają z nią od lat. Gwiazda te wyjątkowe ptaki trzyma w klatkach, co wzbudziło niepokój wśród niektórych internautów. Rozenek szybko jednak zareagowała na wszelkie krytyczne komentarze: Takie zaniepokojenie ma sens, jeżeli dotyczy dobrostanu zwierząt - mówi Małgorzata. Zobaczcie! Małgorzata Rozenek broni klatek dla ptaków Małgorzata Rozenek i jej cała rodzina niedawno wprowadzili się do nowej willi, chociaż prace nad jej wykończeniem i urządzaniem jeszcze trwają. Niedawno Rozenek zadbała o imponujący ogród, wydając fortunę na wszelkie rośliny i ozdoby. Gwiazda TVN często pokazuje fanom zakątki swojego nowego domu, niedawno zaś przedstawiła obserwatorom przyjaciół, o których mogli nie wiedzieć. Prezenterka i jej rodzina są fanami nie tylko psów, ale również... ptaków! Rozenek zaprezentowała fanom swoje mewki japońskie, a część internautów od razu zwróciła uwagę na klatki, pisząc, że to dla zwierząt okrucieństwo: Ptaki w tak małej klatce to okrucieństwo Nigdy bym nie pomyślała, że pani ptaszki w klatce dla ozdoby więzi. Przecież to męka dla nich - pisali niektórzy. Rozenek nie zostawiła tych zarzutów bez odpowiedzi. Zabrała głos na swoim InstaStories tłumacząc, że jej mewki japońskie są ptakami hodowlanymi i życie w klatce nie jest dla nich żadną męczarnią: Pojawiło się trochę głosów — co rozumiem, bo takie zaniepokojenie ma sens, jeżeli dotyczy dobrostanu zwierząt — że to jest męczenie ptaków. Co do zasady, ma to sens, ale jeśli chodzi o mewki japońskie, to jest akurat rasa ptaszków stworzona przez człowieka właśnie po to, żeby trzymać je w klatce. Mówienie o tym, że powinnam je wypuścić, jest mniej więcej tak, jakbym wzięła Francescę i wywiozła ją do lasu, żeby sobie żyła na wolności. One by sobie poradziły dokładnie tak samo. [...] Takie sygnały są ważne. Dobrze, że reagujecie. Lepiej zareagować dwa razy przesadnie niż przegapić raz, kiedy to właśnie ma znaczenie - mówiła Małgorzata Rozenek. Zobacz także: Małgorzata Rozenek na zakupach i spacerze z synami! Potem popędziła do pracy [ZDJĘCIA PAPARAZZI] Instagram / m_rozenek Instagram / m_rozenek Instagram / m_rozenek Instagram/Małgorzata Rozenek Synek Małgosi Rozenek skończył 10 lat. Impreza odbyła się w stylu azjatyckim! "Byłam grubą gejszą" Dzieci Małgorzaty Rozenek. Syn Tadeusz skończył 10 lat. Zobaczcie, jaką imprezę mieli z tej okazji. Syn Małgorzaty Rozenek skończył 10 lat! Tadeusz, bo o nim mowa, zażyczył sobie imprezę w stylu japońskim. I choć jak pisze sama gwiazda, wyszło "ogólnie azjatycko", chłopiec był bardzo zadowolony. za sprawą niebywałego tortu! Zobaczcie, jak cała rodzina świętowała urodziny Tadzia! Małgorzata Rozenek jako "gruba gejsza"! Małgosia, Radek oraz Tadzio i Stasiek niecierpliwie czekają na narodziny nowego członka rodziny. Rozenek-Majdan jest już w dziewiątym miesiącu ciąży i regularnie pokazuje fanom rosnący brzuch! Przy okazji udowadnia, że ma do siebie dystans, gdyż ubierając japońskie kimono nazwała się wprost "grubą gejszą"! Tadeusz ma dziś urodziny i jak każdy dorosły 😉dziesięciolatek, zażyczył sobie poważne urodziny 🤷‍♀️😁 Japońskie💁‍♀️😂🎈🎎 wyszło ogólnie azjatycko, ale charakter się zgadzał 😂😂😂 - napisała Małgorzata. Panowie byli zaś samurajami! Staś, który uczy się japońskiego zrobił nam szybki kurs. Radzio odegrał scenę z Ostatniego Samuraja, a ja po prostu byłam grubą gejszą😂😂😂 nie wiem co bym zrobiła bez moich dzieci i mojej rodziny. W takie dni, dociera to do nas ze szczególną siłą ❤️❤️❤️ to piękny dzień 😁 Mam nadzieję, że u Was też rodzinnie 😘 miłej niedzieli kochani ❤️ Tadziowi życzymy wszystkiego najlepszego! Jest ich troje, zaraz będzie ich czworo! Jak Małgosia poradzi sobie z czterema facetami w domu? :) Małgosia odlicza dni do porodu! Urodziny Tadeusza naprawdę były wyjątkowe! Instagram Małgorzata Rozenek-Majdan przesadziła z Photoshopem?! Fani grzmią: "Wygląda Pani jak z wosku" Małgorzata Rozenek-Majdan przesadziła z Photoshopem?! Fani grzmią: "Wygląda Pani jak z wosku" Małgorzata Rozenek pochwaliła się świąteczną sesją zdjęciową, w której wzięła udział z całą rodziną. Piękne bożonarodzeniowe ujęcia nie do końca jednak przypadły do gustu fanom gwiazdy, którzy stwierdzili, że grafik pracujący nad obróbką fotografii zdecydowanie przesadził z retuszem! Zobaczcie zatem te zdjęcia i oceńcie sami. Zobacz także: Małgorzata i Radosław Majdan już znaleźli nowy dom? To spektakularna willa! Internauci komentują świąteczne zdjęcia Małgorzaty Rozenek. "Jak lalka Barbie" Małgorzata Rozenek to jedna z najbardziej aktywnych gwiazd w mediach społecznościowych. Prowadząca "Projekt Lady" na bieżąco relacjonuje fanom swoje życie, głównie za pośrednictwem Instagrama. Co chwila możemy zobaczyć nowe posty czy relacje na InstaStory. Małgorzata Rozenek zawsze informuje swoich fanów zarówno o swoich nowych projektach zawodowych, jak i o kolejnych wydarzeniach z jej życia prywatnego. Teraz często możemy zobaczyć również urocze ujęcia z jej synkiem - Henryczkiem! Małgorzata Rozenek uwielbia okres świąt Bożego Narodzenia, który zbliża się wielkimi krokami. Ozdobiła już dom świątecznymi dekoracjami, a teraz przyszedł czas na sesję zdjęciową w bożonarodzeniowym klimacie! To zdecydowanie jedna z najważniejszych sesji w życiu gwiazdy, bo pierwsza, na której jest mały Henio. Cała rodzina zapozowała na tle choinki i kominka, w eleganckich strojach. Oczywiście gwiazda opatrzyła zdjęcia pięknym podpisem. Są takie chwile w ciągu roku, które są bardziej wyjątkowe, niż inne. Takim momentem jest dla mnie i całej mojej rodziny Boże Narodzenie 🎄 Chyba nie muszę szukać na to dowodów, bo świąteczne dekoracje pojawiają się w naszym domu już na samym początku grudnia 😁 [...] nie potrafiłam się... Instagram @m_rozenek Małgorzata Rozenek na wakacjach przeżyła horror! Bała się nie tylko o siebie ale i o Henia To miały być niezapomniane wakacje w Meksyku. Małgorzata Rozenek była przerażona i nie zmrużyła oka przez całą noc! Co tam się wydarzyło?! Małgorzata Rozenek wraz z Radosławem Majdanem oraz synami wybrała się na wakacje do Meksyku. Tym razem zrezygnowali z luksusowego hotelu na rzecz prawdziwej przygody. Zameldowali się w domku z dachem krytym strzechą w środku dżungli. Jednak pierwsza noc okazała się dla Małgorzaty Rozenek prawdziwym horrorem! Cała noc nie mogłam zasnąć, bo ja się bałam! - relacjonowała przerażona na Instagramie W dodatku troskliwa mama bała się o bezpieczeństwo najmłodszego synka. Co działo się w lokum Majdanów? Zobacz także: Radosław Majdan pokazał zdjęcie z synem i opublikował wzruszający wpis. Internauci są zachwyceni! Małgorzata Rozenek przeżyła horror na wakacjach w Meksyku Małgorzata Rozenek postanowiła postawić na przygodę i wraz z rodziną zamieszkać w bungalowie w meksykańskiej dżungli. Nie wzięła jednak pod uwagę stałych lokatorów tego dzikiego miejsca... Rodzinę Majdanów w nocy odwiedziły... Owady! Gwiazda TVN zupełnie się nie spodziewała takiego obrotu spraw, będąc przekonana, że domki pokryte strzechą są szczelne. Pierwsza noc w dżungli okazała się dla niej horrorem. Przerażona owadami relacjonowała swoje przeżycia na Instagramie: Słyszycie, jak to wszystko świergoli i w ogóle? Ale to jest nic! Tam było tyle owadów! TYLE! My nie wiedzieliśmy, bo jak weszliśmy do domku ze strzechy krytej. Dopiero rano zobaczyliśmy szczeliny nierówne, BOŻE, ile tam było ciem, jakiś robaków...j Jezu... Małgorzata Rozenek przyznała, że nie zmrużyła oka i szczerze bała się o bezpieczeństwo Henia Majdana: Dobrze, że spaliśmy pod moskitierą, ale ja cała noc nie mogłam zasnąć, bo ja się bałam, bo nie wiedziałam skąd to przylatuje, bo mówię wszystko mamy zamknięte. No masakra... A potem było tak, że jeszcze jakieś takie... Małgorzata Rozenek-Majdan Ślub od pierwszego wejrzenia Trendy w koloryzacji włosów na wiosnę i lato 2022. Te odcienie robią mocne wrażenie Dopamine dressing to najgorętszy trend sezonu. Obłędną koszulę w stylu Małgorzaty Rozenek-Majdan kupisz w Sinsay za 39,99 Klaudia Halejcio w najmodniejszych spodniach tego lata. Podobne kupisz w Sinsay za 35 zł Urszula Jagłowska-Jędrejek Anna Lewandowska w modnym swetrze ponad tysiąc złotych. W Sinsay kupisz podobny za 50 złotych! Aleksandra Skwarczyńska-Bergiel Najmodniejsze buty na wiosenno-letni sezon. Te modele ma w szafie każda it-girl Opowiedziała o traumie, jakiej doświadczyła przy pierwszym porodzie. Daria Ładocha ujawniła, że usłyszała od lekarzy, że jej córeczka nie żyje. Emocje, których wówczas doświadczyła, do dziś są bardzo silne. Sprawiły, że po narodzinach Laury kobieta mierzyła się z depresją poporodową... Daria Ładocha: „Dzieci to nie śmieci. Traktujmy je normalnie” Daria Ładocha o traumie pierwszego porodu. Usłyszała, że jej dziecko nie żyje Dziś dziennikarka i specjalista od zdrowego żywienia jest szczęśliwą mamą dwóch wspaniałych dziewczynek i spełnioną kobietą. Laura ma obecnie 13 lat, zaś Matylda jest młodsza od siostry o cztery lata. Ale nie każdy wie, że dziennikarka ma za sobą traumatyczne przeżycia. Wciąż pamięta wydarzenia sprzed lat. Podczas porodu pierwszej córki usłyszała od lekarzy, że jej dziecko nie żyje. Mimo że finalnie okazało się, że dziewczynce nic nie dolega, doświadczenie wywołało u Darii Ładochy depresję poporodową. „Mnie depresja dopadła w zasadzie 5 minut po porodzie, dlatego, że ja pierwsze słowa, które usłyszałam po porodzie, to że moje dziecko nie przeżyło. I wydaje mi się, że to jest najgorsza rzecz, jaką matka może usłyszeć zaraz po ciężkim porodzie. Mój poród był bardzo długi. (...) Potem usłyszałam, że jednak się udało, natomiast dziecko będzie do końca życia niedorozwinięte i będą się pojawiały różne objawy chorobowe”, wyznała podczas rozmowy w „Dzień Dobry TVN” w 2020 roku. Do tych bolesnych wspomnień powróciła również w najnowszym wywiadzie na łamach w cyklu „Intymne rozmowy”. „Powiedzieli mi, że mogą się pojawić różne wady rozwojowe przez pierwsze dwa lata, to ja każdy grymas tego dziecka, każde stęknięcie, wymioty, ulanie traktowałam, że to już jest właśnie to, że trzeba natychmiast jechać do lekarza”, relacjonowała. I ujawniła, co czuje kobieta, która usłyszy od lekarzy, że jej dziecko nie żyje... „To, że sama by chciała nie przeżyć. Że to nie dzieje się naprawdę. Dostaje się ataku paniki i obłędu, bo to wszystko nie tak miało być. Przecież miało się urodzić różowe, wspaniałe dziecko, które krzyczy, płacze - my chcemy, żeby już przestało płakać, a tu się okazuje, że jedyną rzeczą, o której marzyłam, to usłyszeć płacz dziecka”, opisuje. Daria Ładocha zdradziła, że przez jakiś czas po narodzinach córeczki bała się jej dotykać, ponieważ wcześniej nie miała zbyt dużej styczności z dziećmi, a już na pewno nie z tak maleńkimi. „Mój Bartek był z nią i prosił, żebym ją dotknęła, a ja bałam się jej dotknąć, że jej coś zrobię. On ją przytulał w każdy możliwy sposób i prosił mnie: "dotknij swojego dziecka", a ja nie potrafiłam”, wspominała. Trauma związana z trudnym porodem i słowami, które usłyszała od lekarzy wywołały u Darii Ładochy depresję poporodową. Trwała rok. Aż do momentu, gdy lekarka powiedziała jej, że z dziewczynką wszystko w porządku i rozwija się prawidłowo „Wzięła mnie za fraki, rzuciła mną o drzwi i powiedziała: „z twoim dzieckiem wszystko jest w porządku, zacznij być mamą” i wtedy zaczęłam być mamą, od tego momentu traktuję takie swoje prawdziwe macierzyństwo”, ujawniła. Zobacz też: Daria Ładocha: „Pierwsze słowa, które usłyszałam po porodzie, to że moje dziecko nie przeżyło” Daria Ładocha o pierwszym porodzie. Sprawa Izabeli z Pszczyny W listopadzie 2021 gwiazda również powróciła myślami do tego trudnego momentu i nawiązała do głośnej wówczas dramatycznej historii 30-letniej Izabeli z Pszczyny. Blogerka zamieściła w sieci poruszający wpis. Nie ukrywała, że wydarzenia mocno nią wstrząsnęły. „Gdy przeczytałam SMS-y Izy do swojej mamy dostałam ataku histerii, wpadłam w rozpacz, bo mam punkt odniesienia. W tej historii oprócz jej tragicznej śmierci jest element, który przywołuje moje wspomnienia - Iza wiedziała, że traci dziecko, które nosiła pod swoim serduszkiem. Gdy podczas porodu mojej pierwszej córki powiedziano mi, że nie przeżyła porodu to wspomnienie tych słów do końca życia pozostanie w mojej pamięci. A Iza usłyszała coś dużo gorszego - nie tylko straciła swoje kochane dziecko, ale również kazano jej czekać w największych torturach, by jego serce przestało już bić, by udzielić jej jakiejkolwiek pomocy”, napisała Daria Ładocha. „To niedopuszczalne barbarzyństwo i porzucenie człowieczeństwa. Najlepiej jest zwalić winę na lekarza teraz. Ustawa jest przecież w porządku. Czyżby? Lekarz składa Przyrzeczenie Lekarskie, w którym zobowiązuje się służyć zdrowiu i życiu ludzkiemu, w każdej sytuacji, a nie jak mu pasuje”, kontynuowała dziennikarka. Daria Ładocha nie ukrywała swojego rozgoryczenia. „Zbliża się Dzień Niepodległości i ja czuję się dumną Polką niezależnie od wszystkiego bo takie wyznaje wartości, jest to część mojej tożsamości, za którą moi dziadkowie walczyli na wojnie. Ale brzydzę się wartościami, które reprezentuje nasza władza. Wstyd mi za śmierć Izy i wstyd mi przed moimi córkami, które teraz muszę nauczyć zupełnie innych zasad. […] A kobiety, które popierają ustawę zapraszam na grób Izy. To może być Twoja własna córka. Czy może masz pewność, ŻE CIEBIE TO NIE SPOTKA?”, pytała. Sprawdź też: Daria Ładocha: „Każdy dzień daje mi spełnienie. Ja szukam go w małych rzeczach” Fot. Olga Majrowska Daria Ładocha z córkami, Viva! czerwiec 2018

brzydzę się żony po porodzie